Bilgi Çağının Derdi

Son zamanlardaki kanaatime göre çağımızın en büyük dertlerinden birisi internet ile hayatımıza giren uçsuz bucaksız bilgi deryasında kaybolup gitmek veyahut yolumuzu bulabiliyor olsak bile peşlerinden dikkat dağıtan ‘çok da gerekli olmayan’ faktörler sebebiyle doğru düzgün gidememek… Evet evet, bahsettiğim şey sizin de eminim zaman zaman başınıza gelen -özellikle bir ödev yada bir araştırma yaparken- yaklaşık 60 sn sonra kendinizi boş boş bakarken bulduğunuz araştırma ve ödev konunuzla uzaktan yakından alakası olmayan siteler…

Twitter, Friendfeed gibi bilginin süzülmeden direk gelmesine izin veren siteler bana göre bunlardan en önemlileri.

Belirli bir biçimi olmayan, bilgilerin ilgili/ilgisiz (yada yararlı/yararsız) olarak kişi bazında etiketleyebilen bir mekanizması olmayan bu siteler bence özellikle hayatını bilgisayar başında geçiren insanlarda üretkenliklerinin önündeki en büyük engellerden. En olmadık zamanda gelen bir güncelleme uyarısı, yada ister istemez belki günde onlarca kez elle bizzat siteye girerek yapılan ‘yeni bir şeyler var mı?’ kontrolleri zamanın verimsiz kullanımı açısından örnek teşkil edebilecek türden şeyler. Evet, bu kontrolleri otomatik olarak -sizi siteyi elle ziyaret etme zorunluluğundan kurtararak- yapan çok güzel yazılımlar var fakat yine de bu yazılımların yaptıklarının sonucu da pek farklı değil. Yazınızı yada kodunuzu yazarken sağ-alttan çıkan bir bildirim yine aynı etkiyi yapıyor.

Burada akla gelebilecek sorulardan birisi ‘üretkenlik her şey mi?’ sorusu olacaktır belki. “Ne olmuş yani günde bir saatimi Friendfeed yada Twitter tarzı bir sitede ‘takılarak’ geçiriyorsam? İşler arasında kafamı toparlıyorum belki de ben o 1 saatte…” Ben de diyorum ki o bir saatinde otur bir yerde iPod’unla sakin sakin müzik dinle, defterine bir şeyler karala yada bir çay ve kahve alarak arkadaşlarınla muhabbetin belini kır daha iyi, daha eğlenceli…

Bu gibi sebeplerle her ikisini de yaklaşık 1.5 senedir kullandığım Twitter ve Friendfeed hesaplarımı kapatma kararı aldım. Bakalım nereye kadar götürebileceğim bu kararı. En sonunda Donald E. Knuth gibi mail dahi kullanmayı bırakmam umarım…

Not: Donald E. Knuth’un mail kullanmayı bırakmasını nedenini merak edenler için gelsin.

Resim kaynağı: Radikal