ozirus’

1

(…)
iyice yaklaştı bana büyük karanlık.
dünyayı telaşsız, rahat seyredebiliyorum artık
artık şaşırtmıyor beni dostun kahpeliği,
elimi sıkarken sapladığı bıçak.
nafile, artık kışkırtamıyor beni düşman.
geçtim putların ormanından baltalayarak
ne de kolay yıkılıyorlardı.
yeniden vurdum mihenge inandığım şeyleri,
çoğu katkısız çıktı çok şükür.
ne böylesine pırıl pırıl olmuşluğum vardı,
ne böylesine hür.
(…)

2

bir gün aşk bitecek.
aşk bittiğinde, yerine ne koyabileceğini düşüneceksin.
eğer aşkın boşalan koltuğunu dolduracak bir şey bulamazsan o zaman sen de ‘tutunamayanlar’ listesine gireceksin.